Proktologia

Proktologia

Nieuchronnym skutkiem wzrostu postępu nauk medycznych jest zjawisko specjalizacji w coraz węższych zakresach. W chirurgii, w której efektywność działania zależy od wiedzy, doświadczenia i opanowania specjalistycznych technik diagnostycznych i zabiegowych, potrzeba specjalizacji jest w pełni uzasadniona. Dlatego choroby odbytu, odbytnicy i okrężnicy ze względu na swą specyfikę, uzyskały samodzielność specjalistyczną, którą nazwano PROKTOLOGIA. W terminie tym mieszczą się takie pojęcia jak: anatomia, fizjologia, fizjopatologia oraz leczenie schorzeń końcowego odcinka przewodu pokarmowego. Objawy takie jak: krwawienia z odbytu, krew w stolcu, uczucie daremnego parcia na stolec, wycieki śluzowe albo ropne, brudzenie bielizny osobistej, świąd odbytu, zmiana częstotliwości wypróżnień, albo zmiana konsystencji wypróżnień, nasilające się zaparcia i zmniejszająca się średnica stolca oraz postępująca utrata wagi ciała powinny być bezwzględnie poddane diagnostyce proktologicznej. Laboratoryjne stwierdzenie obecności krwi utajonej w stolcu powinno być wskazaniem do wykonania kolonoskopii.

Proktologia należy do specjalności zabiegowych, wymaga więc praktycznej znajomości chirurgii ogólnej w zakresie specjalizacji II stopnia. Wśród chirurgów zdarza się niekiedy niechęć do badania proktologicznego, a wśród lekarzy dyscyplin zachowawczych występuje niestety, nagminnie. Po 45 latach pracy uważam, że wolno mi wypowiedzieć tak mocne słowa: „ci, którzy uważają, że problem leczenia schorzeń tego odcinka przewodu pokarmowego jest prosty i łatwy, ci naprawdę albo są niedouczeni albo są szarlatanami”.